รูปแบบการปฏิบัติแบบอานาปานสติ
การปฏิบัติแบบอานาปานสติ หรือ การกำหนดรู้ลมหายใจเข้าออก มีหลักการปฏิบัติ คือ ผู้ปฏิบัติพึงกำหนดสติรู้ลมหายใจออก หายใจเข้า โดยกำหนดสติรู้ขณะลมหายใจออกยาว ก็รู้ว่าลมหายใจออกยาว ลมหายใจออกสั้นก็รู้ว่าลมหายใจออกสั้น ลมหายใจเข้ายาวก็รู้ว่าลมหายใจเข้ายาว ลมหายใจเข้าสั้นก็รู้ว่าลมหายใจเข้าสั้น
ผู้สนใจปฏิบัติสามารถสืบค้นข้อมูลได้จากเว็บไซต์ต่อไปนี้
รูปแบบการปฏิบัติแบบ พุทโธ
การปฏิบัติโดยการภาวนา “พุทโธ” มีหลักการปฏิบัติ คือ ผู้ปฏิบัติพึงกำหนดคำว่า “พุทธ” ควบคู่ไปกับลมหายใจเข้า และกำหนดคำว่า “โธ” ในขณะลมหายใจออก โดยสำรวมจิตให้อยู่ที่คำภาวนา “พุทโธ” ที่เดียว จนจิตสงบนิ่งทำให้คำภาวนา พุทโธ หายไป จากนั้นใจก็จะพบกับความรู้ ตื่น เบิกบาน สว่างไสว กายเบา จิตเบา กายสงบ คือ ผู้รู้แต่พุทโธ อย่างเดียว
ผู้สนใจปฏิบัติสามารถสืบค้นข้อมูลได้จากเว็บไซต์ต่อไปนี้
รูปแบบการปฏิบัติแบบยุบหนอ พองหนอ
การปฏิบัติแบบ ยุบหนอ พองหนอ มีหลักการปฏิบัติเบื้องต้น คือ ผู้ปฏิบัติพึงใช้สติเฝ้าสังเกตความเป็นไปของท้องว่ามีการเคลื่อนที่ขึ้น-ลงอย่างไร เมื่อหายใจเข้าหายใจออกแล้วให้ภาวนาว่า ยุบหนอ-พองหนอ นอกจากนี้ยังต้องใช้สติเฝ้าสังเกตอาการต่างๆ ที่ปรากฏแล้วให้ภาวนตามอาการนั้นๆ เช่น ปวดหนอ ร้อนหนอ หนาวหนอ ส่วนอิริยาบถต่างๆ เช่นการเดิน เมือจะก้าวเท้าเดินต้องมีสติสังเกตการยกเท้า ย่างก้าว วางเท้า เหยียบลงไป แล้วก็เตรียมก้าวต่อไปนั้นก็ให้ภาวนาว่า ยกหนอ ย่างหนอ ก้าวหนอ เหยียบหนอ เป็นต้น
ผู้สนใจปฏิบัติสามารถสืบค้นข้อมูลได้จากเว็บไซต์ต่อไปนี้
รูปแบบการปฏิบัติแบบสัมมาอะระหัง
การปฏิบัติโดยการภาวนา สัมมาอะระหัง มีหลักการปฏิบัติ คือ ผู้ปฏิบัติพึงนั่งขวาทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้ายจรดนิ้วหัวแม่มือข้างซ้ายวางไว้บนตักหลับตาเบาๆสบายๆอย่าบีบเปลือกตา อย่ากดลูกนัยน์ตา ทำใช้ให้เบิกบาน ให้ปล่อยวางทำใจให้ว่าง รวมใจให้หยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลายกายฐานที่ ๗ เหนือสะดือขึ้นมา ๒ นิ้ว จากนั้นก็กำหนดนิมิตเป็นดวงกลมใสเหมือนกับเพชรใสสะอาดบริสุทธิ์ แล้วบริกรรมภาวนาในใจว่า สัมมาอะระหัง สัมมาอะระหัง โดยให้เสียงภาวนาดังออกมาจากกลางท้องอย่างต่อเนื่อง นึกถึงดวงกลมใสที่ศูนย์กลางกาย
ผู้สนใจปฏิบัติสามารถสืบค้นข้อมูลได้จากเว็บไซต์ต่อไปนี้
