พระพุทธศาสนา

กำเนิดพระพุทธศาสนา

พระพุทธศาสนาจากอดีตถึงปัจจุบัน

          เมื่อพระพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว ได้เสด็จไปโปรดปัญจวัคคีย์ทั้ง 5  ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แขวงเมืองพาราณสี พระองค์ได้ทรงแสดงปฐมเทศนาชื่อว่า ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร แก่พระปัญจวัคคีย์ ทำให้โกณฑัญญะได้บรรลุเป็นพระโสดาบัน และกราบทูลขอบวช นับเป็นพระสงฆ์องค์แรกในโลก ในสมัยพุทธกาล พระองค์ได้เสด็จไปเผยแผ่พุทธศาสนาตามที่ต่างๆ ในชมพูทวีปเป็นเวลานานกว่า 45 พรรษา จนกระทั่งปรินิพพาน

          ภายหลังการปรินิพพานของพระพุทธเจ้า ได้เกิดความขัดแย้งอันเกิดจากการตีความพระธรรมคำสอนและพระวินัยไม่ตรงกัน จึงมีการแก้ไขโดยมีการจัดทำสังคายนาร้อยกรองพระธรรมวินัยที่ถูกต้องไว้เป็นหลักฐานสำหรับยึดถือเป็นแบบแผนต่อไป จึงนำไปสู่การทำสังคายนาขึ้น   และการทำสังคายนาครั้งที่ 2 นี้เองที่พระพุทธศาสนาแตกออกเป็นหลายนิกาย  ต่อมาในการทำสังคายนาครั้งที่ 3 ในรัชสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช พระองค์ได้ทรงแต่งสมณทูต 9 สายออกไปเผยแผ่พุทธศาสนา จนกระทั่งพุทธศาสนาแผ่ขยายไปอย่างกว้างขวาง

          พระพุทธศาสนามีความเจริญรุ่งเรืองและความเสื่อมถอยสลับกัน เนื่องจากการส่งเสริมของผู้มีอำนาจปกครองในแต่ละท้องถิ่น  ขณะที่พระพุทธศาสนาในอินเดียเริ่มอ่อนแอลงหลังพุทธศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา  ทำให้ศาสนาฮินดูได้เข้ามาแทนที่ เช่นเดียวกับการเสื่อมถอยของพระพุทธศาสนาในเอเชียกลาง จีน เกาหลี ในขณะที่พระพุทธศาสนาได้เข้าไปตั้งมั่นอยู่ในญี่ปุ่น และประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สืบมา  (ศึกษาเพิ่มเติมได้ที่ ศาสนาพุทธในประเทศไทย)

“ผู้รู้ธรรมะย่อมเอาชนะคนอื่น  ผู้มีธรรมะย่อมเอาชนะตนเอง”